Zdobądź szczyty Afryki

Wspinaczka po afrykańskich szczytach to nie tylko wyzwanie dla miłośników ekstremalnych sportów, ale również ciekawa lekcja geografii i przyrody, tym razem bez papierowych podręczników.

Zacznijmy od Góry Złych Duchów – górskiego masywu na pograniczu Tanzanii i Kenii, stworzonego z trzech wulkanów: Kibo znanego jako Kilimandżaro, Mawenzi i Shiry. Najwyższym szczytem w całej Afryce jest Kilimandżaro o wysokości 5895 m n.p.m. Po raz pierwszy na szczyt krateru o długości 60 kilometrów wspiął się w 1889 roku Hans Meyer. Dziś jest tu wiele turystycznych szlaków, które prowadzą wzdłuż gęstych lasów, wrzosowisk, sawanny, wulkanicznych skał i lodu. Najpopularniejszą z nich jest szlak Marangu, który po dotarciu do Gilman’s Point na obrzeżach krateru i chwili odpoczynku prowadzi już tylko na sam szczyt Kilimandżaro. Można też wybrać trudniejsze ścieżki Machame, Umbwe, Mweka i Shira. Odradza się turystom wspinanie się na szczyty w okresie pory deszczowej, która trwa tutaj od kwietnia do listopada, ponieważ wszystkie szlaki są zbyt śliskie i niebezpieczne dla amatorów górskiej wspinaczki.

Dziesięć lat później, bo w 1899 roku zdobyto też Górę Kenię, niższą od szczytu Kilimandżaro o 696 metrów, co i tak pozwala jej nosić miano drugiego co do wielkości szczytu Afryki.  Leży 150 kilometrów na północ od stolicy Kenii, Nairobi. U podnóży gór aż do 1200 metrów porastają lasy równikowe z bogatymi i różnorodnymi gatunkami antylop, słoni, zebr, bawołów, pawianów, czarnych nosorożców, dzikich świń, kotów, małp czy kozłów. W ekosystemie Kenii znajdziemy wiele gatunków endemicznych, jak np. góralek przylądkowy, lobelia, czy starzec, dlatego został on wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego UNESCO. Pośród jałowców, drzew cedrowych i bambusowych ukrywają się górskie, szmaragdowe stawy. Najwyższym szczytem tego masywu górskiego jest Batian. Na jego szczyt prowadzą szlaki: Diamentowy Filar, Kuluar czy trasa wytyczona przez D.K. Scotta i Braitwhite’a.

Góry Atlas, najwyższe afrykańskie pasmo górskie położone jest na terytorium trzech państw: Maroka, Algierii i Tunezji. Z łańcucha górskiego o długości 2400 km wyróżnia się w zachodniej części Maroka szczyt Dżabal Toubkal o wysokości ponad 4 tysiące metrów. Wyprawę warto rozpocząć od wioski Imlil, położonej na wysokości 1740 metrów, do której dotrzeć można z Marrakeszu. Droga na szczyt Dżabal Toubkal przeplatana jest wulkanicznymi jeziorami, wodospadami, dębami, drzewami korkowymi i cedrowymi, pośród których znajdziemy wiele berberyjskich wiosek. Na zdobycie tego szczytu wystarczą trzy letnie lub wiosenne dni.