Nippon czyli słońce

Azja wschodnia – w najbardziej wysuniętym na wschód skrawku ziemi leży kraj, który starożytni nazywali Nippon, czyli słońce. To kraina zagadek i tajemnic. To starożytny świat, którego postępowe pomysły kształtują jutro nas wszystkich. Kraina jaskrawych kontrastów zewsząd otoczona morzem, odcięta od pospolitości, rządzona porami roku.

Na najdalszych wschodnich obszarach Azji leży archipelag złożony z prawie trzech tysięcy wysp. Według legendy powstały z łez bogini. Każda wyspa w tym naturalnym dziele sztuki jest inna. Na Hokkaido – najbardziej wysuniętej na północ góry stawiają czoła silnym, syberyjskim wiatrom. Trzy tysiące kilometrów na południe są już złote piaski i rafy koralowe tropikalnych wysp Okinawa. Prawie osiemdziesiąt procent powierzchni Japonii to góry i lasy. To sprawia, że osiemdziesiąt procent mieszkańców Japonii mieszka na wybrzeżu. W miarę wzrostu populacji rosły także miasta.

Tokyo. Mieszka tu i pracuje 35 mln ludzi. To największa światowa metropolia. Transportowanie tak ogromnej liczby pasażerów do i z pracy wymaga rozległej i efektywnej sieci komunikacyjnej – 50 tys. taksówek i nowoczesnej sieci metra przewożącej dziennie ponad 8 mln osób. Superszybkie pociągi shinkansen jeżdżą z taką dokładnością, że w ciągu roku ich łączne opóźnienie wynosi 36 sekund. Ale najbardziej zaskakujący jest tu transport powietrzny. Krajowy rejs z Sapporo to Tokyo jest najbardziej obleganym lotem na świecie. Rocznie korzysta z niego prawie 10 mln pasażerów. Tak wielka liczba podróżnych wymaga futurystycznego myślenia. Miejsce tradycyjnych biletów zastępują telefony komórkowe.

Mimo iż Japończycy są mistrzami nowych technologii środowisko naturalne ma dla nich ogromne znaczenie. Jednak piękno ich kraju może być mylące. Japonia leży na tzw. ognistym pierścieniu. To niebezpieczny obszar, na którym ruchy pięciu płyt tektonicznych powodują ponad tysiąc trzęsień ziemi rocznie. Jedna trzecia ze 186 wulkanów nadal jest aktywna, wliczając w to najpotężniejszy z nich wszystkich – górę Fudżi. To dosłownie bramy niebios.

Pięćset kilometrów na zachód od Tokyo leży starożytne miasto Kyoto. Do 1886 roku Kyoto było stolicą Japonii i wciąż jest postrzegane jako jej kulturowe serce. Kyoto jest też jedynym miejsce, w którym można spotkać kobiety wykonujące najbardziej tajemniczy zawód świata – gejsze. Wbrew zachodnim mniemaniom gejsze to artystki szkolone w grze na instrumentach, w śpiewie i w tańcu. Nauka to całe lata ciągłych poświęceń. Gejsze występują tylko za zamkniętymi drzwiami. Żeby się tam dostać, trzeba mieć osobiste zaproszenie.

Najbardziej wysuniętą na północ wyspą jest Hokkaido, na której mieszkają najstarsi mieszkańcy Japonii – Ainowie. Ich historia sięga 10 tysięcy lat. Ich wierzenia i tradycje miały ogromny wpływ na współczesną Japonię, a zwłaszcza na religię. Ainowie wierzą, że wszystko co naturalne, a więc rośliny, zwierzęta, a nawet kamienie są wcieleniami duchów lub bogów. Na fundamentach tych wierzeń powstała narodowa religia Japonii – shintō. Większość Japończyków wykorzystuje na co dzień elementy shintō, jak i buddyzmu. Buddyzm pojawił się w Japonii w VI wieku, wiele lat po shintō. Japończycy wykorzystują shintō do kolorowych i wesołych świąt, zaś do buddyzmu odwołują się w chwilach goryczy takich jak choroby lub śmierć. Na pierwszy rzut oka Japończycy nie wydają się być zbyt religijni, jednak ich wiara ma wręcz zadziwiający wpływ na społeczeństwo.