Bolonia – miasto z temperamentem

Trudno uwierzyć w określenie „miasto z temperamentem”, kiedy stanie się w południe na Piazza Maggiore w Bolonii. Gołębie spokojnie dziobią bruk przed bazyliką św. Petrioniusza – – jedną z najpiękniejszych gotyckich budowli na południe od Alp. Także spacer przed fontannę Neptuna, o pół wieku starszą od gdańskiej i bardzo do niej podobną, nie dostarczy nam emocji.

Jest ciepło, sennie, jak w innych włoskich miastach, których centrum pamięta średniowiecze. Ale nie dajmy się zmylić – Bolonia to miasto lekko szalone. Decydują o tym studenci. Uniwersytet w Bolonii jest najstarszą uczelnią świata zachodniego. Powstał w roku 1088, a 70 lat później Fryderyk Barbarossa nadał mu przywilej, dzięki któremu uniwersytet zyskał eksterytorialność i niezależność od władzy świeckiej. Potem ten dokument kopiowali założyciele uczelni w Padwie, Krakowie, Pradze, Paryżu i Oksfordzie. W 350-tysięcznej Bolonii studentów jest… 100 000 na 23. wydziałach. A zapytani o najsłynniejszego absolwenta uczelni odpowiadają, że jest ich trzech: Dante Aligheri, Mikołaj Kopernik i – bijący tamtych popularnością – sędzia piłkarski Pierluigi Collina, którego łysinę zna cały świat.

Mieszkańcy innych zakątków Italii przyznają, że temperament Bolonii kształtuje także kuchnia. W krainie kluch, pizzy i makaronów kuchnia bolońska zdecydowanie wyróżnia się różnorodnością. Tu także jada się tłusto i pożywnie, królują sosy, i to tu wynaleziono mortadelę. Gęsto sypie się serem typu parmezan i mocno wędzi szynki. Ale bolońskich smakołyków opowiedzieć się nie da. Kto chce, niech pójdzie na via Clavature, via Pescherie Vecchie albo via Orefici, siądzie w knajpce i da wolną rękę kelnerowi! Tanio nie będzie, ale tej uczty długo się nie zapomni.

Architektonicznym symbolem Bolonii są dwie wieże. Mierząca 88 m Torre Asinelli jest prosta, natomiast druga, zbudowana w XI w. Torre Garisenda z upływem czasu zaczęła się przechylać, więc w XIV wieku rozebrano jej górną część i stoi nadal. Nie jest tak sławna jak wieża w Pizie, ale dla bolończyków stanowi obiekt nierozerwalnie związany z ich miastem. Takich obronnych wież było w szesnastowiecznej Bolonii przeszło sto. Uchowały się tylko te dwie. O tej krzywej, Garisenda, w „Boskiej Komedii” wspomina Dante Aligheri.

Tym, którzy do stolicy Emilia-Romania wpadną na krótko, podsuwamy „ściągę” z zestawem obiektów, które koniecznie trzeba obejrzeć. Zaczęliśmy od bazyliki San Petronio, w której warto zwrócić uwagę na freski Giovanniego da Modena i pięknego św. Rocha, namalowanego przez Parmigianino. Nie można też pominąć Pinacoteca Nazionale z wdzięczną św. Cecylią pędzla Rafaela Santi. Kolejnym obiektem na naszej mapie jest Palazzo Re Enzo, nazwane na cześć króla Sycylii, więzionego tu ponad 20 lat po bitwie pod Fossaltą. Warto zwiedzić stare Archiginnasio, które mieści Teatro Anatomico. Trzeba zajrzeć do bazyliki S. Stefano, kościołów S. Sepolcro i Crocifisso z nagrobkiem św. Petroniusza i pięknego Palazzo Podesta.

Ale wróćmy do średniowiecznego centrum, które senne rano, wieczorem staje się jednym z najweselszych miejsc we Włoszech. Studenci skończyli dzień nauki na Uniwersytecie Bolońskim i teraz jest ich wszędzie pełno. Siedzą w ogródkach, piją wino, spotykają się na randkach, krążą w portykach wąskich uliczek. Stare miasto o czerwonych murach ożywia ich młodość. Na koniec kilka praktycznych rad dla tych, którzy zechcą odwiedzić Bolonię. Miejsca w hotelach lub schroniskach warto zarezerwować wcześniej, bo stale są zatłoczone. Restauracje im bliżej Piazza Maggiore, tym są droższe, ale kilka przecznic dalej zapłacimy nawet o 20-30% mniej. Z lotniska Marconi jedzie się do centrum autobusem ok. 20 minut. Dworzec kolejowy jest przy Porta Galleria, a autobusowy przy Piazza XX Settembre. Samochód najlepiej zostawić na parkingu na peryferiach miasta.

Miłego spotkania z temperamentną Bolonią!

źródło: Magazyn Silesia Airport