Bieszczady. Solina, połoniny, cerkwie.

Bieszczady to jeden z najbardziej poruszających wyobraźnię, „legendarnych” regionów Polski. To zarówno wspaniała przyroda, chroniona w Międzynarodowym Rezerwacie Biosfery UNESCO „Karpaty Wschodnie”, jak i obszar niezmiernie ciekawy historycznie, w którym od wieków przenikały się kultury górali ruskich – Bojków i Łemków, Polaków, Żydów, Niemców, Ukraińców, Słowaków i in. Dla turystów góry te stanowią swoistą „przestrzeń wolności” ale i wymagającą szkołę przetrwania.

Przewodnik “Bieszczady. Solina, połoniny, cerkwie” to książka dla aktywnych. Przedstawiono w niej trasy piesze i rowerowe oprowadzające zarówno po najpiękniejszych zakątkach górskiego interioru, jak i po równie ciekawych, a często niedocenianych pogórzach. Czytelnik znajdzie w niej opisy najważniejszych z turystycznego punktu widzenia miejscowości, informacje praktyczne, ciekawostki krajoznawcze oraz dokładne mapy. Całość zilustrowano niebanalnymi zdjęciami. A zatem pakujmy plecak, zabierajmy dobre buty lub rower i ruszajmy na szlak.

Bieszczady to wyjątkowy pod każdym względem region naszego kraju. Działają jak magnes, przyciągając ludzi z różnych środowisk, o różnym wykształceniu, z których niektórzy na zawsze wiążą z nimi swoje życie, nawet po – w zamierzeniu – jednodniowym pobycie. Ale trzeba pamiętać, że są również bardzo wymagające. Surowy klimat i pierwotna przyroda stawiają wysokie wymagania przybyszom. Bieszczady stanowią niezłą szkołę przetrwania dla wszystkich chcących poznać je lepiej. Można podróżować wiele kilometrów pieszo, na koniu, rowerze lub kajakiem, nie napotykając ludzkich siedzib, stając oko w oko z dzikimi zwierzętami, zmagając się z kaprysami zmiennej pogody i trudnym, mylnym terenem. Znajomość topografii, podstawowych zasad współżycia z przyrodą oraz szlaków turystycznych na pewno ułatwią poznanie tych pięknych gór. Region Bieszczadów z Międzynarodowym Rezerwatem Biosfery “Karpaty Wschodnie” – pierwszym trójstronnym, transgranicznym rezerwatem UNESCO na świecie – wyróżnia się niezwykłą różnorodnością przyrodniczo-kulturową. Słabo zaludniony i stosunkowo nienaruszony przez człowieka Rezerwat Biosfery zyskał miano “królestwa przyrody”. Region porastają największe w Europie kompleksy naturalnych, dolnoreglowych lasów bukowych i zespoły łąkowe zwane połoninami, tak charakterystyczne dla krajobrazu Karpat Wschodnich. Spotyka się tu liczne endemity wschodniokarpackie oraz gatunki flory zagrożone wyginięciem w pozostałej części Europy. Rezerwat stanowi schronienie dla dużych drapieżników, jak niedźwiedź brunatny, wilk i ryś; ma tu też swoją ostoję orzeł przedni, jeleń europejski, a także reintrodukowane gatunki – żubr, koń huculski i bóbr.

Osobliwości środowiska przyrodniczego łączą się tu z bogactwem kultury i tradycji. Od stuleci region ten był miejscem stykania się i przenikania różnych kultur, narodów i grup etnicznych – Łemków, Bojków, Niemców, Żydów, Polaków, Słowaków, Ukraińców i in. Dziś jego wyjątkowy klimat tworzy piękna, drewniana architektura świecka i sakralna, tradycje rolnicze i pasterskie oraz wspaniałe środowisko naturalne. W tym małym zakątku Europy Środkowo-Wschodniej przyroda i historia łączą ze sobą „ponad granicami” trzy sąsiednie kraje.