Spacer po Zakopanem

Spacer po Krupówkach, czy oglądanie miejscowych zabytków, na przykład cmentarza na Pęksowym Brzyzku czy sąsiadującego z nim Starego Kościółka są najpopularniejszym sposobem zwiedzania Zakopanego.

Jeśli chcemy zobaczyć coś więcej powinniśmy udać się na spacer do Kuźnic, by podziwiać odrestaurowane zabudowania dworskie pochodzące z XIX wieku lub zdobyć szczyt Antałówki, z którego rozpościera się panorama na Zakopane i Tatry od Hawrania po Osobitą. Pamiętajmy, że przemieszczanie się na własnych nogach to najlepszy sposób na poznanie Zakopanego.

W Tatrach na miłośników górskich wędrówek czekają dziesiątki szlaków, od najłatwiejszych do skrajnie trudnych, wymagających doświadczenia i rozwagi. Początkującym polecamy wycieczki do dolinek reglowych, Morskiego Oka i na Halę Gąsienicową. W jej otoczeniu znajdziemy szczyty, których zdobycie zaspokoi najbardziej ambitnych turystów. Za najtrudniejszy szlak turystyczny Tatr uchodzi Orla Perć, trasa pełna przepaści, łańcuchów, klamer i często oblodzonych skał, prowadząca od Zawratu do przełęczy Krzyżne. Znad Morskiego Oka możemy pokusić się o wejście na najwyższy szczyt Polski, liczące 2499 m n.p.m. Rysy. Także mniej sprawni turyści mogą podziwiać piękno naszych gór wjeżdżając kolejką na Kasprowy Wierch lub dorożkami do Morskiego Oka, na Polanę Pisaną lub Chochołowską.

Zakopane – nie bez powodu – nazywane jest „zimową stolicą Polski”. Górski klimat sprzyja powstawaniu świetnych warunków śniegowych, pozwalających na uprawianie narciarstwa od końca listopada do początku maja. Przeszło stuletnie tradycje narciarskie i dobra infrastruktura są czynnikiem sprawiającym, że każdy miłośnik białego szaleństwa będzie się tu czuł jak w raju. Czekają na niego nowoczesne wyciągi, świetnie przygotowane trasy narciarskie o różnym stopniu trudności oraz instruktorzy, służący doświadczeniem i pomocą. Zimową porą można przemierzać tatrzańskie szlaki na nartach ski-tourowych lub biegowych, ciesząc się dziewiczymi puchami i spokojem przyrody.

Folklor góralski jest bardzo ważnym elementem kultury Zakopanego. Bez góralskiej muzyki, tańca i śpiewu trudno wyobrazić sobie nie tylko doroczny festiwal folkloru, lecz także każdą zabawę. Na Podhalu istnieje wiele zespołów regionalnych, które kultywują tradycje muzyczne i obrzędowe. Podczas ważniejszych świąt możemy podziwiać górali ubranych w tradycyjne stroje: cyfrowane portki, kwieciste spódnice, haftowane gorsety i kierpce. Kto raz usłyszał donośny śpiew lub zatańczył zbójnickiego, nigdy już ich nie zapomni. Folklor Skalnego Podhala ma w sobie siłę i dumę górali, świeżość i moc tatrzańskiej przyrody.

Magia Tatr odcisnęła piętno na twórczości wielu indywidualności życia kulturalnego w Polsce. Od momentu „odkrycia” Zakopanego przez doktora Tytusa Chałubińskiego ściągali tu przeróżni artyści, poszukując nie tylko ukojenia dla ciała, ale także natchnienia w pięknie otaczającego ich krajobrazu. Pod Tatrami tworzyli artyści tej rangi co Stanisław Witkiewicz, Jan Kasprowicz, Kazimierz Przerwa Tetmajer, Henryk Sienkiewicz i Karol Szymanowski. Po dziś dzień działają w Zakopanem liczne pracownie malarskie, rzeźbiarskie, a także Teatr im. Stanisława Ignacego Witkiewicza. Honorowym Obywatelem Zakopanego jest wybitny kompozytor Henryk Mikołaj Górecki, na stałe mieszkający w pobliskiej wsi Ząb.

Karol Szymanowski zamieszkał w Zakopanem w 1930 roku w pięknej willi Atma. Dlaczego Atma? Sanskryckie słowo „atma” oznacza „duszę”. Tymczasem kompozytor, porównywany z Chopinem, wypracował własny, bardzo liryczny, oparty na bogatej, innowacyjnej orkiestracji i motywach folklorystycznych styl. Często były to motywy z Podhala, jak choćby w balecie „Harnasie”. Dziś willa Atma to jedyna placówka muzealna, gromadząca pamiątki po kompozytorze. W willi często słychać muzykę kompozytora, a w wakacje co roku odbywają się tu Dni Muzyki Karola Szymanowskiego. Do Zakopanego przyjeżdżają wówczas muzycy z całego świata, oddając hołd zmarłemu w Lozannie artyście.

Teatr im. Stanisława Ignacego Witkiewicza „Witkacego” istnieje od 1985 roku, ale już zakorzenił się w świadomości wielu krytyków i publiczności, która potrafi odwiedzić miasto specjalnie dla premiery. W teatrze, jak w twórczości jego duchowego patrona, łączą się różne sztuki, a gest i mimika aktorów oraz plastyka obrazu są równie ważne jak słowa, które deklamują artyści z desek witkacowskiej sceny.

Zakopane to miejsce aktywnego wypoczynku. Na zmęczonych całodniowymi wędrówkami po Tatrach turystów czeka otwarty w grudniu 2006 roku nowoczesny kompleks wodny –Aqua Park, z jacuzzi, masażami i kręgielnią, a także centrum SPAw luksusowym hotelu Belvedere. Aby nabrać sił na dalsze wycieczki, należy spróbować regionalnych przysmaków: moskoli, oscypka z żurawiną i kwaśnicy, które podawane są w wielu
karczmach i restauracjach rozsianych po całymmieście. Niemożna zapomnieć o kubku grzanego wina, które wprawi nas w wyśmienity nastrój i zachęci do żywiołowego tańca w rytm góralskiej muzyki.

Kuchnia zakopiańska związana jest z tradycjami pasterskimi, gdzie podstawę pożywienia stanowiły wyroby mleczne i ziemniaki, zwane grulami. Z mleka wyrabiano oscypki, żentycę i bundz – dziś ulubione ceperskie przysmaki, a z ziemniaków moskole, placki pieczone na blasze, które najlepiej smakują z masłem czosnkowym. Nie należy zapominać o kluskach hałuskach i kwaśnicy, które mogą być serwowane jako danie główne. Niezwykle popularna góralska herbata to połączenie aromatycznego napoju ze sporą dawką spirytusu. Tradycyjne dania najlepiej smakują serwowane w stylowym otoczeniu drewnianej architektury karczm „U Wnuka”, „Sopa” lub „Gazdowo Kuźnia”.

źródło: materiały promocyjne Zakopanego