O! Pole!

Mimo tego, iż miasto niszczone było wielokrotnie pożarami, a podczas II wojny światowej straciło znaczną część swojej zabudowy, to wciąż można tu spotkać ślady przeszłości.

Jedna z legend mówi, że miejsce zostało nazwane Opolem po tym jak jeden z władców plemiennych podczas polowania, zaskoczony widokiem wiejskich chat na polanie nieopodal dzikiej puszczy, miał powiedzieć zaskoczony „O! pole!”. A ponieważ błąkał się po lesie przez kilka dni szukając drogi powrotnej do swojej drużyny, z wdzięczności wybudował w tym miejscu gród. Historycy są jednak skłonni wyjaśniać nazwę miejsca etymologią słowa opole, które używane było jako jednostka organizacyjna Słowian. W skład opola wchodziło kilka wsi, których mieszkańcy wspólnie wypasali bydło, a w sytuacji zagrożenia walczyli z wrogiem.

Jak wyglądała wieś w tamtych czasach, możemy przekonać się w Muzeum Wsi Opolskiej. Na ekspozycję rozbudowaną na obszarze 10 hektarów, składa się kościół, wieża, karczma, szkoła, kapliczki, wiatraki, domy wolnostojące wraz z wyposażeniem. Autentyczność tego miejsca podkreślają warzywa i kwiaty posadzone w ogródkach oraz pole lnu, pasternaku, prosa i gryki, które wówczas uprawiano.

To nie jedyne muzeum w Opolu. W Muzeum Śląska Opolskiego, w którym oprócz eksponatów archeologicznych, historycznych czy etnograficznych z okresu średniowiecza po XX wiek, znajduje się również wystawa prac najwybitniejszych polskich malarzy: Józefa Chełmońskiego, Maksymiliana Gierymskiego, Juliusza Kossaka, Jacka Malczewskiego oraz Stanisława Ignacego Witkiewicza. Z kolei w Muzeum Diecezjalnym nie zabraknie gotyckich obrazów i rzeźb, m.in. Piety z warsztatu Wita Stwosza, czy kopii obrazu Matki Boskiej Opolskiej w trybowanej sukni, którą ofiarował Jan III Sobieski.

Dziś miasto zamieszkuje ponad 120 tysięcy mieszkańców, co w porównaniu z XIX wiekiem, kiedy było ich zaledwie kilka tysięcy jest dowodem szybkiego rozwoju tej aglomeracji. Swoją popularność zawdzięcza Festiwalowi Polskiej Piosenki, który odbywa się corocznie od 48 lat. W tle amfiteatru podczas telewizyjnej transmisji możemy oglądać Wieżę Piastowską. Dawniej była częścią zamkowej siedziby opolskich Piastów, niestety zamek rozebrano w latach 30-tych.  Żeby wejść na szczyt 42 metrowej wieży, trzeba pokonać aż 163 stopnie.

Niedaleko Wieży Piastowskiej jest zabytkowy ratusz, zbudowany na wzór florenckiego Palazzo Vecchio, przebudowany kilkakrotnie zachował dawną konstrukcję. Dawniej przed głównym wejściem do budynku stał miejski pręgierz do wymierzania kar ustanowionych wyrokiem sądu wójtowskiego.

Do sakralnych zabytków miasta należy Kościół Świętej Trójcy, który pełnił funkcję nekropolii Piastów opolskich. Do dziś znajdują się tu szczątki Bolka I, II i III wraz z jego żoną księżną Anną Oświęcimską. Turystów przyciągają też główne drzwi Katedry Podwyższenia Krzyża Świętego, na których Adolf Panitz wyrzeźbił sceny z historii Opola oraz Kościół Na Górce, zbudowany na cześć św. Wojciecha, który w tym miejscu głosił kazanie.

Spacerując po Opolu nie zapominajmy o zabytkowym, zielonym mostku. Nazywany jest mostem groszowym, ponieważ w czasach pruskich za przejście przez most pobierano groszowe myto i Opolskiej Wenecji, pomiędzy ulicą Katedralną a Zamkową. Wieczorem oświetlone kamienice odbijają się w płynącej tędy Młynówce.